Sporządzenie ważnego testamentu najczęściej nie jest skomplikowane. Nie musi też być drogie. Najczęściej sprowadza się do napisania testamentu własnoręcznego. Dla swojej ważności musi on spełniać kilka warunków.
Mimo, że przepisy przewidują niejeden sposób rozporządzenia swoim majątkiem na wypadek śmierci, do najpopularniejszych i niewątpliwie najlepszych należy sporządzenie testamentu. Poza testamentem wskazać można np. na przewidzianą przepisami Prawa bankowego dyspozycję wkładem na wypadek śmierci. Nie będzie ona jednak przedmiotem niniejszych rozważań, a spośród różnych form testamentu skupimy się na formie najpowszechniejszej, czyli testamencie własnoręcznym. Dla porządku wskazać jednak można, że testamenty podzielić należy na testamenty zwykłe i szczególne.
Do testamentów zwykłych należą:
- Testament własnoręczny, zwany holograficznym,
- Testament notarialny,
- Testament urzędowy, zwany allograficznym.
Do testamentów szczególnych należą zaś:
- Testament ustny,
- Testament podróżny,
- Testament wojskowy.
Elementy testamentu własnoręcznego
Przepisy Kodeksu cywilnego wskazują, że testament własnoręczny, aby uznać jego ważność, musi zostać (łącznie):
- sporządzony przez spadkodawcę,
- napisany w całości pismem ręcznym,
- podpisany,
- opatrzony datą.
Brak daty nie pociąga przy tym za sobą nieważności testamentu własnoręcznego, jeżeli nie wywołuje wątpliwości co do zdolności spadkodawcy do sporządzenia testamentu, co do treści testamentu lub co do wzajemnego stosunku kilku testamentów.
Do ważności testamentu własnoręcznego nie jest niezbędne sporządzenie go w obecności świadków.
Poza koniecznością zawarcia w testamencie ww. elementów pamiętać należy także o tym, że testament jest nieważny, jeżeli został sporządzony:
- w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli,
- pod wpływem błędu uzasadniającego przypuszczenie, że gdyby spadkodawca nie działał pod wpływem błędu, nie sporządziłby testamentu tej treści,
- pod wpływem groźby.
Treść testamentu
Celem sporządzenia testamentu jest oczywiście rozrządzenie przez spadkodawcę jego majątkiem. W tym celu może on zadecydować o wydziedziczeniu określonych osób z grona spadkobierców, ustanowić wykonawcę testamentu, zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły), a także włożyć na spadkobiercę obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
Pamiętać należy przy tym, że jeżeli spadkodawca powołał do spadku lub do oznaczonej części spadku kilku spadkobierców, nie określając ich udziałów spadkowych, dziedziczą oni w częściach równych.
___________________
Niniejsza publikacja nie stanowi porady prawnej, ani opinii prawnej i posiada jedynie charakter poglądowy autorów publikacji.